مرا مگذار و مگذر ...

 

سلام.

عهد کرده بودم تا مطلبی راجع به او ننویسم این صفحه را چون دلم سیاه نکنم. پس طولانی شد این مدت.

اول که حسش نمی آمد. بعد هم که آمد دو سه باری سراغش آمدم اما ... مجال نداد. ولی بعد از گذشت این همه روز باید نوشت. 

===========

تنها یادگاری از تو چند عکس کلیشه ای ست. تصاویری که یادآوری از گذشته را به یاد می آورد. 

تکیه کلام همه بعد از شنیدن نامت آهی از ته دل و ابراز تاسف از نشناختنت.

دستنوشته هایت را که چه عرض کنم. دو سه خطی را که میشود عوام ببینند دست به دست میگردانند.

آنچه ما میبینیم و تو با دل و جان ثابت کردی و نوشتی. همه و همه یاد شهدا و زنده نگه داشتن این یاد و ادامه دهنده راه شهدا بود.

سردار. چه کردی که از رجال صدقوا ما عاهدوا اله علیه شدی؟

خستگی را خسته کردی. کم حرفیت دنیایی از حرف بود و صداقتت با صلابتت پیوند خورده بود.

در بیمارستان دوره درد و بی قراری و لبهای خشکیده تو که زمزمه الحمدلله را تکرار میکردند.

مشکلت را فهمیدند یا نخواستند بگویند یا هر چه بود آن لحظه باعث جدایی تو از جمع ما شد که هیچ وقت فکرش را نمیکردم که تعلق خاطرم به تو اینقدر در روحیه ام تاثیر و از دست دادنت اینقدر داغدارم کند.

آن صبح علی الطلوعی که آفتابش طلوع نکرد. گو اشکها هم یارای همراهی با دل نداشتند. باور نکردنی بود.

نخاع قطع شده آقای خلفی مقاومت 45 روزه سربازان و نخلهای خرمشهر مظلومیت به تصویر کشیده شده ابراهیم قاطع پور تیپ 16 اهواز تیز هوشی و صلابت شهید حسن زاده شن زار های زاهدان درایت و مدیریت شهید جهان آرا بلندیهای آذربایجان و .... همه و همه را یک تنه مرد و مردانه سالهای سال در فراق هر کدامشان به دوش کشیدی و روز و شب را شرمگین و پاسداری را پاس داشتنی.

شعارت. نه. حرفت. نه. توصیه ات. نه. تذکرت. نه. عملت پیروی از شهدا و ولایت بود. آری. راه و منش و صراط مستقیمت همین بود. همان راه سختی که از غم رفتنت سنگین تر و ما هنوز اندر خم یه کوچه اش مانده ایم.

اینک ماییم و آسمان بدون ستاره.

خانواده مظلوم و بی ریای تو.

کوله باری از خاطره و کوهی از سوالهای بی جواب.

عزیز دل. متاعت را به چند فروختی که من قضی نحبه  را شرمسار کردی؟ چه کشیدی در این انتظار؟

پس مردان خوب خدا به که میگویند؟ خصوصیتش چیست؟ اینکه به دلیل عارضه وارد شده در بیمارستان دار فانی را وداع گفتن. همین. بس است؟ لقب و اسم و رسم و اعتبار شهید نه آن است که زمینی باشد. افتخاریست الهی. همین بس که چه فرقی میکند بر مزارت کلمه شهید قید شود یا نه. اصلاً ثابت کردی بزرگی نه به القاب و معاونت ها و درجه هاست. بزرگی به این است که همه اینها را داشته باشی. آنهم یکجا. اما در یکی از پایین ترین مناطق شهری سکونت کنی.

این است من قضی نحبه و چه زیبا و استوار و محکم ما بدلو تبدیلا را به رخ کشاندی.

ختم کلام:

شبی که بخوابم آمدی شب عاشورا بود و با چه حالی آنرا برای برادر بزرگت تعریف کردم و چه زیبا همانند پدر بزرگوارت به انا لله و انا الیه راجعون دیدگان خیس کرد.

شهید موسوی

 

 

/ 35 نظر / 20 بازدید
نمایش نظرات قبلی
شهره وبانوی شرقی

سلام کجایید !

maya

salam be hamegi man sal 82 mahshahr saneshjoye com bodam zaman ma khili ali bod naherasati nagiri khodaeesh koli baraye khodemon hal kardim on moghe raeesdaneshgah doctor gorji bod vali shenidam badaz modati khili mozakhrafo gir bazar shode vaghean vase in vaziyat moteasefam vali che entezariye vaghti to khiyabon ke masalan azadi bet gir midan dg vay be hale uni ke alan mesle madrese doran ebtedaee shode lak nazan manto zire zano faghat kam monde began maghnee chonedar bezanid omidvaram haishe khosh bashid

maya

sorry man eshtebahi pm gozashtam pm ghabli male jaye dg bod man in aghae ke toye daneshgah shahid shodan ro mishnakhtam vaghean marde khob va bozorgvari bodan vaghti fahmidam khili narahat shodam vali shahidan hamishe zendeand va yadeshan gerami dorod bar tamame shahidan

فارسی عمومی آبادان

ای خدا ای فضل تو حاجت روا/با تو یاد هیچ کس نبود روا سلام دوست عزیز به امید رقابتی سالم در انتخابات دوره نهم مجلس شورای اسلامی ماهشهر و حومه و موفقیت استاد منصور آلبوغبیش.

کورش ایواز

یاد تمام قهرمانان ملی این مرز و بوم گرامی باد

مطهره

سلام برادر موسوی امیدوارم حالتون خوب باشه از طرف من به محمدباقر سلام برسونید خیلی وقته ازش خبری نیست وبلاگش هم که تعطیله شما هم که خیلی وقته سری به وبلاگ نمی زنید امیدوارم هر جا هستید حق تعالی نگهدارتون باشه فی امان الله خوشحال میشم خبری برام بزارید